گزارش خلاصه اي از جلسه با فعالان اجتماعي بم

 گزارش به قلم حامد فرمند:

چهارشنبه گذشته، در محل دفتر خانم دهباشي ملاقاتي با ايشان و  عباس سبزواري، از فعالان اجتماعي بم داشتيم. اين جلسه كه به پيشنهاد آقاي سبزواري و ميزباني خانم دهباشي برگزار شد، به منظور روشن كردن ذهن بچه هايي بود كه علاقه دارند راجع به بم بيشتر فعاليت كنند.

اين جلسه ساعت 19:30 روز چهارشنبه 27 دي ماه برپا شد.

در اين جلسه، تعدادي از بچه هاي روزنامه نگار و وبلاگ نويس و علي باريكاني عزيز(دانشجوي تاريخ و از علاقه مندان به اين موضوع)، حضور داشتند.

سبزواري، تاكيد داشت كه زلزله بم، واقعيتي بود كه اتفاق افتاد و مي تواند به عنوان منبع پژوهشي جدي، مورد بررسي قرار گيرد، منبعي كه هزينه ايجادش را مردم بم پرداختند.

او، يادآوري كرد كه مركز زلزله، زير شهر بم،‌به عنوان مركز يك شهرستان قرار داشت.

اين موضوع از نظر مسايل و معضلات اجتماعي كه بعدا به وجود آمد و خواهد آمد، اهميت فوق العاده اي دارد. فرض كنيد تهران زلزله بيايد. كاري ندارم كه آن موقع ممكن است خيلي از ما ها نباشيم، اما اتفاق بم،؛ مي تواند الگويي باشد براي جلوگيري از بحراني عظيم تر.

تاكيد ديگر سبزواري بر روي مستند سازي حادثه از ابعاد مختلف بود. او اعتقاد داشت كه روزنامه نگاران و نويسندگاني كه در اين زمينه كار كرده اند يا مي كنند مي توانند اين موضوع را نيز در نظر بگيرند كه بخش هاي مختلف حادثه از پيش بيني زلزله تا اسكان موقت و دائم، قابليت بررسي دقيق دارد.

او همچنين با اشاره به دلايل همكاري نكردن مردم با دولت در امر بازسازي، وظيفه خبرنگار و روزنامه نگار را يادآوري كرد كه پيگيري موضوعات و بسنده نكردن به حرف و حديث هاي يك طرفه است.

يكي از دلايلي كه او براي اين همكاري نكردن ذكر كرد، افسردگي مردم در اثر اين حادثه بود. با اينحال او اعتقاد داشت در ماه هاي اول مردم آماده همكاري بودند و اين، نظام بروكراتيك ناكاآمد در بازسازي بود كه آن ها را خسته و دلزده كرد.

او همچنين از دو موضوع مديريت نابخردانه و رانت خواري به عنوان مسايل مهم كندي روند بازسازي نام برد.

به عقيده او، در مواجهه با اين مسايل، بهتر آن است كه به جاي اتخاد موضع تهاجمي براي كوبيدن عملكرد دولت، دولتيان را متوجه اين موضوع كنيم كه اعتبارهاي در نظر گرفته شده، با اين دو دليل مهم، به هدر رفته است.

او همچنين در خلال صحبت هايش تاكيد كرد، هر كس با روش خودش به اين موضوع مي پردازد، اما سعي كنيم از اظهار نظر كلي پرهيز كنيم و با آمار و ارقام حرف بزنيم.

او در پاسخ به يكي از حاضرين كه تاكيد داشت دولت در ماجراي باز ساخته نشدن بم، مقصر است، اعتقاد شخصي اش را اينچنين مطرح كرد:"بگذاريد از منظر مقصر يابي به اين موضوع نگاه نكينم."

خانم دهباشي هم در بخشي از مباحث مطرح شده، به موضوع وعده هاي عملي نشده و نقش مديريت نامناسب دولتي ها در عملي نشدن اين وعده ها اشاره كرد.

يكي از وبلاگ نويسان حاضر در جلسه، كه اخيرا از بم ديدار كرده بود، يادآوري كرد كه ما هم فراموش كرديم كه در بم چه گذشت و هم فراموش كرديم كه وظيفه مان به عنوان خبرنگار و حتي مردم عادي چيست.

يكي از خبرنگاران هم از مشكل فرهنگي حاكم بر همه ما در مواجهه با اين بحران يادكرد و با اشاره به تهيه فيلم آموزشي روزنامه نگاري بحران، اظهار كرد:"تازه دارم متوجه مي شوم كه ما روزنامه نگارها چقدر نمي دانستيم در اين شرايط چه بايد بكنيم."

يكي ديگر از حاضرين هم اشاره كرد كه مي توانيم از فرصتي كه توسط بخشي از بدنه نظام به وجود آمده به نفع مردم بم و هدايت كمك ها و امكانات استفاده كرد.

در پايان كل جمع اتفاق نظر داشتند كه بم نمونه اي است كه اگر اصلاح شود مي تواند به عنوان الگوي بازسازي، اعتماد مردم را به بازسازي ها و كمك هاي دولتي و غير دولتي بازگرداند.

دوره آموزشی سایت کنشگران

يادداشتي احساسي از يك بازديدكننده بم

لینک هایی از افشین امیرشاهی در وبلاگ باغ هنر بم درباره بم